แด่ลูกสาว ผู้ชายที่พูดไม่เพราะกับลูก จงอย่าเลือกมาเป็นคู่ชีวิต

แด่ลูกสาว

ความรักปั๊บปี้เลิฟนั้นน่ารัก

แต่เกือบ 90% มันยังไม่ใช่ความรัก

การมีความรักเป็นเรื่องที่ดี

ยกเว้นเมื่อรักใครสักคนมากจนลืมรักตัวเอง

แม่ไม่ห้าม ถ้าลูกจะเรียนรู้ผู้คน

การสะสมความรักตั้งแต่เด็ก

จะทำให้ดวงตาเจ้าเบิกกว้างพอในวัยที่ต้องเลือกคู่ครองที่แท้จริง

นุ่งสั้น ถ้าลูกแฮปปี้กับมัน

แต่จงอย่าลืมว่ามีดวงตาหมาป่าซ่อนอยู่ในทุกที่

ผู้ชายในผับ มีไว้ให้บริหารเสน่ห์และรู้เท่าทัน

มิใช่เพื่อลากขึ้นเตียง

ผู้ชายดีๆ ไม่จำเป็นต้องอยู่ในห้องสมุด

ถ้าลูกดวงตาเบิกกว้างพอ ลูกจะแยกออกเองว่า

ใครคือหมาป่า ใครคือทาร์ซาน

สำราญกับชีวิตเสียให้พอเมื่อยังเป็ยวันรุ่น

การเสียคนและใจแตกตอนแก่เป็นเรื่องไม่งาม

ทาลิปสติกสีน้ำตาลหรือสีดำบ้างก็ได้

ถ้าลูกรู้สึกไม่เอนจอยกับชีวิต

ลิปสติกสีชมพูและแดง แม่ว่ามันออกจะเลี่ยน

ไม่จำเป็นต้องยิ้มหวานให้ผู้ชายห่วยๆ

แต่เก็บนิ้วกลางของลูกไว้เพื่อเป็นการรักษามารยาทก็พอ

ผู้ชายที่พูดไม่เพราะกับลูก จงอย่าเลือกมาเป็นคู่ชีวิต

เพราะวันหนึ่งน้ำคำจะทำร้า-ยกันจนไม่เหลือสิ่งใดให้ทะนุถนอม

และอย่าใส่บิ๊กอายกับขนตาปลอมตลอดเวลา

ความรักแท้จะมองเห็นลูกได้ชัดเจนกว่า

ถ้าลูกเป็นธรรมชาติมากพอ

กฎ “เลอค่า” 5 ข้อของ ‘ผู้หญิง’

1.จำไว้  เรา ‘สูงค่า’ เสมอ

ถ้าคนอื่นมองข้าม นั่นไม่ใช่เพราะเรา ‘ไม่มีค่า’

แต่เพราะเรา ‘ทำตัวไม่มีค่า’ ทำตัวใหม่ซะ

2.ต้องมี ‘สมอง’

ผู้หญิง ‘ฉลาด’ ย่อมเซ็กซี่ มีเสน่ห์ น่าค้นหา

ที่แน่ๆ ยิ่งมีสมอง ยิ่งมี ‘เครื่องมือทำมาหากิน’

3.ต้องมี ‘เงิน’ ใช้

หาเงินเอง ยืนด้วยลำแข้งตัวเอง และมีมากพอที่จะ

‘ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข’ ไม่พึ่งผู้ชาย ไม่ต้องง้อให้ใครดูแล

4.เลือก ‘ความสัมพันธ์’ ที่ดี

ไม่ต้องหาคนเพอร์เฟคต์ แต่คบคนที่ทำให้เรามีความสุข

เป็นแรงบันดาลใจ และ ‘ดี’ ต่อชีวิตเรา

5.เป็น ‘แรงบันดาลใจ’ ให้คนอื่น

ความ ‘น่าภูมิใจ’ ที่สุดของผู้หญิง คือเป็นไอดอลให้คนอื่นได้

เป็นตัวอย่างดีๆ ที่ ‘นำ’ คนอื่นได้ และช่วยเหลือคนอื่นได้

ขอขอบคุณ : คิดเป็น